زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

عبید بن زراره






عبید بن زرارة بن اعین شیبانی، فرزند زرارة بن اعین، راوی موثق شیعه، فقیه برجسته و از اصحاب امام باقر و امام صادق (علیهماالسلام) بود و از آن دو بزرگوار و پدرش زراره روایت کرده است.


۱ - معرفی اجمالی



عبید بن زرارة بن اعین بن سنسن شیبانی کوفی احول، اهل کوفه و فرزند زرارة بن اعین، صحابی خاص امام باقر، امام صادق و امام کاظم (علیهمالسلام) بود. عبید از اصحاب امام باقر
[۲] شیخ مفید، الرسالة العددیه، ص۲۵.
و امام صادق (علیهماالسلام) بود و از آن دو بزرگوار و پدرش زراره روایت کرده است.

۲ - ویژگی‌ها



شیخ مفید وی را از فقیهان و راویان برجسته امام باقر (علیه‌السّلام) بر شمرده و در توصیف او می‌گوید: عبید از جمله فقهایی است که به ترویج حلال و حرام الهی و احکام دین مبین اسلام پرداخته و مرجع بسیاری از فتاوا بوده و مورد طعن و مذمت کسی واقع نشده است.
[۶] شیخ مفید، الرسالة العددیه، ص۲۵ و۴۱.
ابوغالب نیز می‌نویسد که عبید شخصاً امام صادق (علیه‌السّلام) را ملاقات نموده و از وی روایاتی نقل کرده و به نقل از کلینی، او از امام باقر (علیه‌السّلام) نیز احادیثی روایت کرده است.
وی از راویان جلیل القدر و موثق بود و به گفته ابوغالب، پس از آنکه در امر امامت عبدالله بن جعفر شبهه‌ای برای شیعیان پیش آمد، وی به نمایندگی شیعیان انتخاب شد و به مدینه رفت و ظاهراً به خدمت امام کاظم (علیه‌السّلام) شرفیاب شد. به گفته ابن ندیم، وی چپ چشم و لوچ بوده است.

۳ - شاگردان



عبید دارای راویان و شاگردانی نیز بوده که از آن میان نام افرادی چون قاسم بن اسماعیل قرشی، حماد بن عثمان و عبدالله بن بکیر به چشم می‌خورد. کتاب الحدیث اثر اوست.
[۱۹] اعلمی، محمدحسین، دائرة المعارف الشیعیة العامه، ج۱۲، ص۴۵۳.
[۲۴] مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲، ص۲۳۵.


۴ - پانویس


 
۱. ↑ زراری، احمد بن محمد، رسالة ابی غالب الزراری، ص۲۱۶.    
۲. ↑ شیخ مفید، الرسالة العددیه، ص۲۵.
۳. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۲۴۰.    
۴. ↑ زراری، احمد بن محمد، رسالة ابی غالب الزراری، ص۲۱۶.    
۵. ↑ کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ص۲۰۸.    
۶. ↑ شیخ مفید، الرسالة العددیه، ص۲۵ و۴۱.
۷. ↑ زراری، احمد بن محمد، رسالة ابی غالب الزراری، ص۲۱۶.    
۸. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۲۳۳.    
۹. ↑ حلی، حسن بن علی، رجال ابن داوود، ص۱۳۲.    
۱۰. ↑ زراری، احمد بن محمد، رسالة ابی غالب الزراری، ص۲۱۷.    
۱۱. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۲۷۲.    
۱۲. ↑ شیخ طوسی، الفهرست، ص۱۰۷.    
۱۳. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۲۳۴.    
۱۴. ↑ کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ص۱۸۱.    
۱۵. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۶، ص۳۴۷.    
۱۶. ↑ بحرالعلوم، سید محمدمهدی، رجال بحرالعلوم، ج۱، ص۲۴۹.    
۱۷. ↑ بحرالعلوم، سید محمدمهدی، رجال بحرالعلوم، ج۱، ص۲۵۵.    
۱۸. ↑ نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۵، ص۱۶۴.    
۱۹. ↑ اعلمی، محمدحسین، دائرة المعارف الشیعیة العامه، ج۱۲، ص۴۵۳.
۲۰. ↑ برقی، احمد بن محمد، رجال البرقی، ص۲۳.    
۲۱. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۵۲۴.    
۲۲. ↑ تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۷، ص۴۲.    
۲۳. ↑ امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۸، ص۱۳۴.    
۲۴. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲، ص۲۳۵.


۵ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۵۱۰-۵۱۱، برگرفته از مقاله «عبید شیبانی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.